dinsdag 8 december 2015

Poetsles

Een paar weken geleden ging ik naar onze “nieuwe” tandarts. Mijn “oude” tandarts is een groepspraktijk met hele hippe, jonge tandartsen en mondhygiënistes. Ik ben er 4 keer geweest. Elke keer waren er weer nieuwe medewerkers. Wat ik ook niet begreep is waarom het oude, prachtig gerenoveerde, sfeervolle pand verbouwd moest worden tot een witte, strakke, onpersoonlijke ruimte. Nou ga je natuurlijk niet voor de gezelligheid naar de tandarts, maar ik had ook het idee dat deze, in mijn ogen zinloze verbouwing voor een groot deel mogelijk gemaakt is door de patiënten. Daarbij komt nog dat wij, mijn verloofde en ik, bang waren voor een van de mondhygiënistes, die zo hardhandig je tandsteen te lijf ging, dat je dacht dat ze een hekel aan je had.

De “nieuwe” tandarts is een, laten we zeggen, een man met meer werkervaring, zit hier al jaren om de hoek en waarom wij daar niet eerder naar toe zijn gegaan, geen idee, waarschijnlijk omdat het te dichtbij was. Ik vertelde hem dat mijn brug een beetje wiebelde. Nou, die had hij er na 2 tikjes al uit. Ik moest dezelfde week nog terugkomen voor een behandeling van zeker een half uur. Ook wilde hij dat ik een poetsinstructie kreeg van de preventiemedewerkster, want over mijn poetstechniek was hij niet te spreken. Twee dagen later lag ik weer in de stoel. Ik was behoorlijk bang, en dat zei ik hem ook. Hij stelde mij gerust en gaf me bovendien een dubbele verdoving. Gelukkig kon de brug nog gerenoveerd en teruggezet worden. Na zo’n 3 kwartier zat ie weer als een huis en kon ik de man wel zoenen, wat ik niet deed, omdat mijn gezicht nog half verlamd was.

Gisteren ging ik, gewapend met mijn elektrische borstel, naar de poetsles. De vriendelijke preventiemedewerkster smeerde eerst een blauwe vloeistof op mijn smikkelkeien (een woord van mijn ex-buurman Ad). Na ‘t spoelen werden de probleemzones zichtbaar. Het werd letterlijk rood voor mijn ogen! Toen vroeg ze of ik wilde voordoen hoe ik poets; na 5 seconden nam ze het al over, ik bakte er niks van! Ik ben 58 en poets blijkbaar al 53 jaar verkeerd, bedankt mam! Ik dacht dat ik goed bezig was met elke dag stokeren, flossen en 2 x 2 minuten poetsen, niet dus. Vreemd genoeg is het grootste deel van mijn gebit nog gaaf en hoef ik mijn hand niet voor mijn mond te houden als ik lach. Toch ga ik het anders doen, want mijn mond moet een Schoon waardig zijn. Ik ben er overigens van overtuigd dat het overgrote deel van de mensheid een onvoldoende haalt voor de poetstoets.

Millimeter voor millimeter werden al mijn kiezen en tanden voor me geborsteld, waarna ik 2 ragertjes, en een rekening van 60 euro meekreeg, hartelijk dank! Daar moet ik 6 uur voor poetsen, met mijn handen!